Siedzimy w jego
Siedzimy w jego pokoju w baraczku, parzymy herbatę, jak przystało w biurze. Obok niemłoda, niestara kobieta, też inżynier, ale po prostu Panią Teresą (nie Tereską!) zwana. Już nie dziewczyna, choć gdyby bardziej zadbać? Mówimy o tym, że budowa — dla oszczędności czasu — postępuje razem z projektowaniem i stąd wciąż brakuje jakichś rysunków. Jak więc do licha budujemy? Co się dzieje, że w tych warunkach tak szybko? — Głową budujemy i zmęczeniem nieprzespanym — powiada Inżynier od Trybuny. A chciałbym kiedyś normalnie w osiem godzin, może doczekam. A więc głową. Zamiast tych reklamowanych, lecz nieporęcznych w ustawianiu skrzyń — sypanie kamienia w morze, by szybciej utworzyć wał falochronu. Choć za Skrzyniami i tradycją stali tędzy gardłacze. Zamiast ciężkich betonowych belek dwa razy dłuższe i lżejsze belki sprężone. Łapanie technicznych nowinek, co mogą być ryzykowne, ale oszczędzają czas. Trochę o tych nowinkach. A nade wszystko o pracy bez niedziel i wolnych wieczorów. O nadgodzinach, co dają pieniądze, ale nie dają .wytchnienia. O tym, że młody inżynier zarabia dwa razy mniej od obrotnego brygadzisty. Pot jest w tym betonie, ale i przekleństwa.
last minute Yerba Mate Steroids